Wednesday, May 07, 2014

ένας καφές είναι η ζωή

και σε μικρό φλυτζάνι
άλλος τον πίνει ολάκερο-
κι άλλος στην μέση φτάνει

Tuesday, January 07, 2014

mud (october)

sfakia extreme trails 2013

Wednesday, September 11, 2013

Tuesday, July 31, 2012

Tuesday, July 03, 2012

Φουρτούνα και μύθος


Τρίτη και τρεις // σκόρπιες σκέψεις όλες για σένα // πανσέληνος απόψε // Κλωθώ, Λάχεσις και Άτροπος // πάντα τρεις-τρεις // σ’ακολουθούν άνθρωπε, οι θεές Μοίρες // ήρθε ο Ιούλιος // κι ακόμα δεν πήρες χαμπάρι ότι πέρασε ο Ιούνης.

Ιστορία πρώτη // μάλλον το καλοκαίρι ο χρόνος κυλάει γρηγορότερα // όχι οτί έχει σημασία // χρειάστηκε λέει να εμβολιάσουμε άλλο ένα δευτερόλεπτο στην αλλαγή του μήνα που πέρασε // μια χάι τεκ διόρθωση που εφαρμόζει αυτός ο πολιτισμός από το 1972 // για να συντονιστούμε με την κοσμική αρμονία του σύμπαντος > και να μην είμαστε ζώα // κάπως έτσι άλλωστε προσθέτουμε κάθε τέσσερα χρόνια // τα περίφημα δίσεκτα // μιά έξτρα ημέρα στον Φεβρουάριο // για να μην πηγαίνει κατα διαόλου το ημερολόγιο του γρηγοριανοπίθηκου // και μετά δεν θα σου βγαίνει ούτε αστεράκι στα ζώδια // τα ορθόδρομα και τα ανάδρομα // τώρα για τα αμφίδρομα > δεν γνωρίζω.

Ενώ η Κλωθώ ξετυλίγει το κουβάρι της // το νήμα της ζωής που γνέθει // κάνει κύκλους γύρω απ’το φεγγάρι // και προσγειώνεται πάνω σε μια σκεπή εργοστασίου παραγωγής μποζονίων // σε μια αδιάφορη ευρωπαϊκή χώρα > Κοιτάζει ψηλά // προς τον Υδροχόο // χαμογελά και ψιθυρίζει: “η γη ανθίζει // και γεννά.”

Ιστορία δεύτερη // στα πεζοδρόμια // συναντιόνται καθημερινά τρομαγμένα βλέμματα // με άκρα φυσικότητα και με περίσιο ενδιαφέρον διά ανάλυση > ανταλλάζουν ποτισμένους φόβους σε μορφή ερωτήσεων και αναστεναγμών // ανθρώπινη φύση, φυσικά // ο φόβος // και όχι πια για τις κατσαρίδες, τα μεγαλύτερα ζώα και ανθρωποειδή, ή το σκοτάδι μέσα στην ντουλάπα // μα για αυτό που έρχεται αύριο // την αναπόφευκτα αβέβαιη // εξασφάλιση της τροφής και της στέγης // ο φόβος του βιοπορισμού // “τι θα φάμε αύριο? // θα φάμε όπως τρώγαμε χθες? // μπορεί η οικογένεια να την κάνει μπάλα την κοιλιά? ή θα πρέπει να τρώμε ένας ένας και ανά διήμερο, για να μην σωθούν τα φασόλια? // και το νοίκι? το νοίκι πως θα το εξασφαλίσουμε?” // ω, και τι ευκολία σε καπιταλισμό να πνίξεις τον φόβο // με χίλια σήριαλ, χίλια υπερθεάματα // με ποτά και με τσιγάρα > σε συνθήκες κρίσης // καταναλώνουμε πάντα περισσότερο.

Κατά τον Ξενοκράτη // η Λάχεσις ενυπάρχει στην φαντασία // είναι η θεότητα που ο καθένας μπορεί να στοχαστεί // και να περιμένει κάτι από αυτή > Κατά τον Κοέλιο, όταν επιθυμείς κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις // για την Λάχεσι θα μίλαγε // υπακούοντας επιθυμίες θα βρέθηκε και το μποζόνιο στο σερν // και η χρυσαυγή στο κυνοβούλιο // όχι ότι έχει σημασία // καλή μου, απλή μου, ανθρώπινη περιέργεια // που ίσως το σύμπαν μια μέρα σου αποδείξει // ποίο είναι το ζώδιον // το σπονδυλωτό, το θηλαστικό // που του αρέσκεται στο να φοβάται // να ελπίζει // και να περιμένει την ελευθερία να πέσει απ'το ταβάνι.

Την ίδια στιγμή, πέρα απ’την λογική // σε μια σκοτεινή διάσταση πάνω από την τέταρτη // όπου η Λάχεσις ζυγίζει και τυλίγει // ζυγίζει και τυλίγει // μετράει δίπλα σου // σε αστρικά εκατοστά // την συμπεριφορά // το διάβα σου // κάθε στιγμή που περιφέρεσαι στον τρισδιάστατο χώρο.

Ιστορία τρίτη // σε ένα δρόμο ένα βράδυ // ανάμεσα μας // κάποιος πεισματάρης φώναξε // “αυτό που είμαι και πιστεύω // δεν υπάρχει ως κόμμα να το ψηφίσω // να κυβερνήσει το νησί αυτό // την χώρα μου // να μου δίνει δουλειά > για να παίρνω τροφή // κι έχω τρία παιδιά // να χαζεύω στην πόλη και να χαμογελώ στους γύρω μου // να μην φοβάμαι κανέναν και τίποτα // και σε δεύτερο χρόνο να μπορώ να θωρώ // ένα ωραίο τοπίο, μα είναι θαύμα η γη // και για αυτήν είμαι εδώ, να την υπηρετώ // να την σκάβω, να την ποτίζω // να δημιουργώ // να παράγω // και να είμαι πολίτης σε ένα τόπο ιερό // με αγάπη, με πίστη, σεβασμό και ψυχή // και προς πάσα κατεύθυνση // να το φωνάξω δυνατά // να διορθώσω το πιθανό μέλλον // που με κρατάει πίσω.”

Τότε κάποιος τρομαγμένος // τον πυροβόλησε από την απέναντι ταράτσα // Έτσι απρόσμενη // και χωρίς τρόπους // η Άτροπος // με το αμετάκλητο ψαλίδι της // ο μεγαλύτερος φόβος // που ανάγκασε το ζώο // πολλάκις στο παρελθόν // να τείνει ξανά // προς την ελευθερία // και σήμερα στους δρόμους // σε κάθε δρόμο του κόσμου // οι πεισματάρικες φωνές γίνονται περισσότερες // και το πείσμα // ως πεπρωμένο της εξέλιξης του ζωδίου > φυγείν αδύνατον.

Tuesday, May 29, 2012

Ο κουλ τουρίστας


Εικοσιεννέα Μαϊου 2012 // έρχεται // εγώ στο εύχομαι νωρίς-νωρίς // κι ας με κοροϊδεύουν συχνά πυκνά φίλοι // πως το παρακάνω με τις ευχές:

καλό καλοκαίρι // πόλη μου τρελή // μα σιγά σιγά να τρέχεις, που λένε στο χωριό> γιατί τα φανάρια αναβοσβήνουν πορτοκαλιά το βράδυ -και δεν πολυφαίνεται πως η πόλη // ακόμη και την νύχτα λειτουργεί // με το νησί να φορτώνει ανυποψιάστα // χιλιάδες αλεξίπτωτους τουρίστες //

Ξέρεις έ // θα πάψουν οι αέρηδες // η θερμοκρασία θα ανέβει // οι ομπρέλες θα παραταχθούν στην άμμο // θα παραταχθούν και οι ανθρώποι στις ξαπλώστρες // ήρθε η ώρα να δείξομε ο ένας στον άλλο τι στο διάλο τα θέλομε τα τόσα γυμναστήρια // και ο πάγος θα κυκλοφορεί ασταμάτητα > όλ ινκλούσιβ τουρισμός // για κουλ ντόπιους (ευρωπαίους) //

κάνε μπάνια τώρα δηλαδή // που είναι ακόμα το νερό καθαρό από καροτέν και διάφορα άλλα σκευάσματα>

και το νου σου // στην ζέστη το μυαλό δεν θέλει να το ζορίζεις // φόρα του καπέλο αν δεν έχεις αρκετή σκιά // και δίνε στιγμές στην μέρα σου // στην εμπειρία που θα μαζέψεις στην ζωή σου // μετράνε κυρίως οι στιγμές // για αυτό κάμε βόλτες // να περπατάς // κάνε ποδήλατο -ακόμα μόδα είναι, προλαβαίνεις// ή αν θες άλλη μόδα // τρέξε στην παραλία και παίξε βόλεϋ ή ρακέτες // ειδάλλως έβγα πάνω στο βουνό και βγάζε φωτογραφίες τα δεντρά και τα λαγκάδια // η ιδέα είναι να πηγαίνεις κάπου που να μην έχει τοίχους να φυλακίζεσαι // όποτε και για όσο μπορείς>

μα όπου κι αν πας, σταμάτα λίγο // και παρατήρησε γύρω σου // ψάξε για κάτι ανθισμένο // κυριολεκτικά και μεταφορικά // και σίγουρα θα βρεις>
εκεί εστίασε // εστίασε στην στιγμή που μπορείς να θαυμάσεις ένα άνθος // εκεί ανθίζεις και συ-για λίγο- μαζί με το άνθος που θωρείς> ένα περίεργο πράμα
για λίγο> το μυαλό αδειάζει // για μια μόνο στιγμή // γαλήνιο // χωρίς σκοτούρες, χωρίς άγχος // και τα χίλια μύρια εγωψυχολογικά // που μάθαμε από την τελειόραση // και μετά πάθαμε > ή πρώτα πάθαμε // και μετά τα βλέπαμε στο κούτι // ως μια προσπάθεια να τα ξεπεράσουμε //

αν την νιώσεις // θα την νιώσεις για λίγο, μα // εκείνη η στιγμή // αξίζει όσο καμιά άλλη εικόνα.
εκεί εστίασε> ευτυχώς όλο το χρόνο πάντα κάτι ανθίζει > πρόσεξε το.

όπως και να 'χει, και σε κάθε εποχή // να βάζεις αντηλιακό όταν βγαίνεις στον ήλιο > μεγάλη υπόθεση για το μέλλον το αντηλιακό-το φαινόμενο του θερμοκηπίου // ξέρεις // η κλιματική αλλαγή και όλα αυτά // δεν έχουν χρόνο να στο υπενθυμίζουν στα μήντια // αλλά εδώ είναι // μαζί με τις υπόλοιπες -διαφημιζόμενες- κρίσεις // και καίνε // την μεσογειακή ευρωζώνη //

επένδυσε σε αντηλιακό λοιπόν>και βάζε και στην μούρη σου, να μη σε δω καμμένη το Σεπτέμβριο, ε?

οντέ ζεσταίνει ο καιρός // μην το σκέφτεσαι πολύ // και όταν μπορείς // και για όσο μπορείς // να φεύγεις, πόλη μου, απ'την πόλη // πάρε πλοίο // αυτοκίνητο // μηχανάκι // πατίνι // αεροπλάνο // άμε κάπου μακριά από το τσιμέντο // και αφέσου σε κάποια ακτογραμμή // ή κάποια κορυφογραμμή // βούτα μέσα // και κολύμπα περισσότερο // κυριολεκτικά και μεταφορικά // βούτα μέσα στις στιγμές που συναντάς // άλλωστε : αυτές θα έχεις να θυμάσαι // εστιάσε εκεί>>

((υστερόγραφο-προπαγάνδα: Εντωμεταξύ, επειδή και οι εκλογές είναι της μόδας // να μην ξεχάσεις να ψηφίσεις : αυτούς που μουτζώνεις τελευταίους // και μην ψάχνεις για ηγέτες > να δεις που σε αυτόν τον τόπο τώρα θα γίνουν αυτά που λέγαμε κάποτε // πως δεν γίνονται // με καμία κυβέρνηση))