Tuesday, January 07, 2014

mud (october)

sfakia extreme trails 2013

Wednesday, September 11, 2013

Tuesday, July 31, 2012

Tuesday, July 03, 2012

Φουρτούνα και μύθος


Τρίτη και τρεις // σκόρπιες σκέψεις όλες για σένα // πανσέληνος απόψε // Κλωθώ, Λάχεσις και Άτροπος // πάντα τρεις-τρεις // σ’ακολουθούν άνθρωπε, οι θεές Μοίρες // ήρθε ο Ιούλιος // κι ακόμα δεν πήρες χαμπάρι ότι πέρασε ο Ιούνης.

Ιστορία πρώτη // μάλλον το καλοκαίρι ο χρόνος κυλάει γρηγορότερα // όχι οτί έχει σημασία // χρειάστηκε λέει να εμβολιάσουμε άλλο ένα δευτερόλεπτο στην αλλαγή του μήνα που πέρασε // μια χάι τεκ διόρθωση που εφαρμόζει αυτός ο πολιτισμός από το 1972 // για να συντονιστούμε με την κοσμική αρμονία του σύμπαντος > και να μην είμαστε ζώα // κάπως έτσι άλλωστε προσθέτουμε κάθε τέσσερα χρόνια // τα περίφημα δίσεκτα // μιά έξτρα ημέρα στον Φεβρουάριο // για να μην πηγαίνει κατα διαόλου το ημερολόγιο του γρηγοριανοπίθηκου // και μετά δεν θα σου βγαίνει ούτε αστεράκι στα ζώδια // τα ορθόδρομα και τα ανάδρομα // τώρα για τα αμφίδρομα > δεν γνωρίζω.

Ενώ η Κλωθώ ξετυλίγει το κουβάρι της // το νήμα της ζωής που γνέθει // κάνει κύκλους γύρω απ’το φεγγάρι // και προσγειώνεται πάνω σε μια σκεπή εργοστασίου παραγωγής μποζονίων // σε μια αδιάφορη ευρωπαϊκή χώρα > Κοιτάζει ψηλά // προς τον Υδροχόο // χαμογελά και ψιθυρίζει: “η γη ανθίζει // και γεννά.”

Ιστορία δεύτερη // στα πεζοδρόμια // συναντιόνται καθημερινά τρομαγμένα βλέμματα // με άκρα φυσικότητα και με περίσιο ενδιαφέρον διά ανάλυση > ανταλλάζουν ποτισμένους φόβους σε μορφή ερωτήσεων και αναστεναγμών // ανθρώπινη φύση, φυσικά // ο φόβος // και όχι πια για τις κατσαρίδες, τα μεγαλύτερα ζώα και ανθρωποειδή, ή το σκοτάδι μέσα στην ντουλάπα // μα για αυτό που έρχεται αύριο // την αναπόφευκτα αβέβαιη // εξασφάλιση της τροφής και της στέγης // ο φόβος του βιοπορισμού // “τι θα φάμε αύριο? // θα φάμε όπως τρώγαμε χθες? // μπορεί η οικογένεια να την κάνει μπάλα την κοιλιά? ή θα πρέπει να τρώμε ένας ένας και ανά διήμερο, για να μην σωθούν τα φασόλια? // και το νοίκι? το νοίκι πως θα το εξασφαλίσουμε?” // ω, και τι ευκολία σε καπιταλισμό να πνίξεις τον φόβο // με χίλια σήριαλ, χίλια υπερθεάματα // με ποτά και με τσιγάρα > σε συνθήκες κρίσης // καταναλώνουμε πάντα περισσότερο.

Κατά τον Ξενοκράτη // η Λάχεσις ενυπάρχει στην φαντασία // είναι η θεότητα που ο καθένας μπορεί να στοχαστεί // και να περιμένει κάτι από αυτή > Κατά τον Κοέλιο, όταν επιθυμείς κάτι πάρα πολύ, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις // για την Λάχεσι θα μίλαγε // υπακούοντας επιθυμίες θα βρέθηκε και το μποζόνιο στο σερν // και η χρυσαυγή στο κυνοβούλιο // όχι ότι έχει σημασία // καλή μου, απλή μου, ανθρώπινη περιέργεια // που ίσως το σύμπαν μια μέρα σου αποδείξει // ποίο είναι το ζώδιον // το σπονδυλωτό, το θηλαστικό // που του αρέσκεται στο να φοβάται // να ελπίζει // και να περιμένει την ελευθερία να πέσει απ'το ταβάνι.

Την ίδια στιγμή, πέρα απ’την λογική // σε μια σκοτεινή διάσταση πάνω από την τέταρτη // όπου η Λάχεσις ζυγίζει και τυλίγει // ζυγίζει και τυλίγει // μετράει δίπλα σου // σε αστρικά εκατοστά // την συμπεριφορά // το διάβα σου // κάθε στιγμή που περιφέρεσαι στον τρισδιάστατο χώρο.

Ιστορία τρίτη // σε ένα δρόμο ένα βράδυ // ανάμεσα μας // κάποιος πεισματάρης φώναξε // “αυτό που είμαι και πιστεύω // δεν υπάρχει ως κόμμα να το ψηφίσω // να κυβερνήσει το νησί αυτό // την χώρα μου // να μου δίνει δουλειά > για να παίρνω τροφή // κι έχω τρία παιδιά // να χαζεύω στην πόλη και να χαμογελώ στους γύρω μου // να μην φοβάμαι κανέναν και τίποτα // και σε δεύτερο χρόνο να μπορώ να θωρώ // ένα ωραίο τοπίο, μα είναι θαύμα η γη // και για αυτήν είμαι εδώ, να την υπηρετώ // να την σκάβω, να την ποτίζω // να δημιουργώ // να παράγω // και να είμαι πολίτης σε ένα τόπο ιερό // με αγάπη, με πίστη, σεβασμό και ψυχή // και προς πάσα κατεύθυνση // να το φωνάξω δυνατά // να διορθώσω το πιθανό μέλλον // που με κρατάει πίσω.”

Τότε κάποιος τρομαγμένος // τον πυροβόλησε από την απέναντι ταράτσα // Έτσι απρόσμενη // και χωρίς τρόπους // η Άτροπος // με το αμετάκλητο ψαλίδι της // ο μεγαλύτερος φόβος // που ανάγκασε το ζώο // πολλάκις στο παρελθόν // να τείνει ξανά // προς την ελευθερία // και σήμερα στους δρόμους // σε κάθε δρόμο του κόσμου // οι πεισματάρικες φωνές γίνονται περισσότερες // και το πείσμα // ως πεπρωμένο της εξέλιξης του ζωδίου > φυγείν αδύνατον.

Tuesday, May 29, 2012

Ο κουλ τουρίστας


Εικοσιεννέα Μαϊου 2012 // έρχεται // εγώ στο εύχομαι νωρίς-νωρίς // κι ας με κοροϊδεύουν συχνά πυκνά φίλοι // πως το παρακάνω με τις ευχές:

καλό καλοκαίρι // πόλη μου τρελή // μα σιγά σιγά να τρέχεις, που λένε στο χωριό> γιατί τα φανάρια αναβοσβήνουν πορτοκαλιά το βράδυ -και δεν πολυφαίνεται πως η πόλη // ακόμη και την νύχτα λειτουργεί // με το νησί να φορτώνει ανυποψιάστα // χιλιάδες αλεξίπτωτους τουρίστες //

Ξέρεις έ // θα πάψουν οι αέρηδες // η θερμοκρασία θα ανέβει // οι ομπρέλες θα παραταχθούν στην άμμο // θα παραταχθούν και οι ανθρώποι στις ξαπλώστρες // ήρθε η ώρα να δείξομε ο ένας στον άλλο τι στο διάλο τα θέλομε τα τόσα γυμναστήρια // και ο πάγος θα κυκλοφορεί ασταμάτητα > όλ ινκλούσιβ τουρισμός // για κουλ ντόπιους (ευρωπαίους) //

κάνε μπάνια τώρα δηλαδή // που είναι ακόμα το νερό καθαρό από καροτέν και διάφορα άλλα σκευάσματα>

και το νου σου // στην ζέστη το μυαλό δεν θέλει να το ζορίζεις // φόρα του καπέλο αν δεν έχεις αρκετή σκιά // και δίνε στιγμές στην μέρα σου // στην εμπειρία που θα μαζέψεις στην ζωή σου // μετράνε κυρίως οι στιγμές // για αυτό κάμε βόλτες // να περπατάς // κάνε ποδήλατο -ακόμα μόδα είναι, προλαβαίνεις// ή αν θες άλλη μόδα // τρέξε στην παραλία και παίξε βόλεϋ ή ρακέτες // ειδάλλως έβγα πάνω στο βουνό και βγάζε φωτογραφίες τα δεντρά και τα λαγκάδια // η ιδέα είναι να πηγαίνεις κάπου που να μην έχει τοίχους να φυλακίζεσαι // όποτε και για όσο μπορείς>

μα όπου κι αν πας, σταμάτα λίγο // και παρατήρησε γύρω σου // ψάξε για κάτι ανθισμένο // κυριολεκτικά και μεταφορικά // και σίγουρα θα βρεις>
εκεί εστίασε // εστίασε στην στιγμή που μπορείς να θαυμάσεις ένα άνθος // εκεί ανθίζεις και συ-για λίγο- μαζί με το άνθος που θωρείς> ένα περίεργο πράμα
για λίγο> το μυαλό αδειάζει // για μια μόνο στιγμή // γαλήνιο // χωρίς σκοτούρες, χωρίς άγχος // και τα χίλια μύρια εγωψυχολογικά // που μάθαμε από την τελειόραση // και μετά πάθαμε > ή πρώτα πάθαμε // και μετά τα βλέπαμε στο κούτι // ως μια προσπάθεια να τα ξεπεράσουμε //

αν την νιώσεις // θα την νιώσεις για λίγο, μα // εκείνη η στιγμή // αξίζει όσο καμιά άλλη εικόνα.
εκεί εστίασε> ευτυχώς όλο το χρόνο πάντα κάτι ανθίζει > πρόσεξε το.

όπως και να 'χει, και σε κάθε εποχή // να βάζεις αντηλιακό όταν βγαίνεις στον ήλιο > μεγάλη υπόθεση για το μέλλον το αντηλιακό-το φαινόμενο του θερμοκηπίου // ξέρεις // η κλιματική αλλαγή και όλα αυτά // δεν έχουν χρόνο να στο υπενθυμίζουν στα μήντια // αλλά εδώ είναι // μαζί με τις υπόλοιπες -διαφημιζόμενες- κρίσεις // και καίνε // την μεσογειακή ευρωζώνη //

επένδυσε σε αντηλιακό λοιπόν>και βάζε και στην μούρη σου, να μη σε δω καμμένη το Σεπτέμβριο, ε?

οντέ ζεσταίνει ο καιρός // μην το σκέφτεσαι πολύ // και όταν μπορείς // και για όσο μπορείς // να φεύγεις, πόλη μου, απ'την πόλη // πάρε πλοίο // αυτοκίνητο // μηχανάκι // πατίνι // αεροπλάνο // άμε κάπου μακριά από το τσιμέντο // και αφέσου σε κάποια ακτογραμμή // ή κάποια κορυφογραμμή // βούτα μέσα // και κολύμπα περισσότερο // κυριολεκτικά και μεταφορικά // βούτα μέσα στις στιγμές που συναντάς // άλλωστε : αυτές θα έχεις να θυμάσαι // εστιάσε εκεί>>

((υστερόγραφο-προπαγάνδα: Εντωμεταξύ, επειδή και οι εκλογές είναι της μόδας // να μην ξεχάσεις να ψηφίσεις : αυτούς που μουτζώνεις τελευταίους // και μην ψάχνεις για ηγέτες > να δεις που σε αυτόν τον τόπο τώρα θα γίνουν αυτά που λέγαμε κάποτε // πως δεν γίνονται // με καμία κυβέρνηση))

Tuesday, May 22, 2012

k for kids (rearrange)



My most childish soundscapes // for the kid that resides in you // no matter how old // you think you are 
*
dedicated to little Despoina, Myrto, and Michalis

(yup, that's me in the album front, only 2 years of age //cool guy, huh)
-when it's summer // learn how to let go // and go swim more-

~
(: new album coming soon > follow this blog